Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2007

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ "ΚΑΙΤΗ ΛΑΣΚΑΡΙΔΗ"



Άργησα πολύ να ανεβάσω το πρόγραμμα σεμιναρίων και εκδηλώσεων της Βιβλιοθήκης "Καίτη Λασκαρίδη", αλλά ποτέ δεν είναι αργά!

Απορία

Έτσι κάνουν οι βιβλιοκριτικοί; Μα την αλήθεια, αυτό δεν το ήξερα!

Εφημερίδα Ν. Τύπος
***
Με ρώτησε μια μέρα ένας συγγραφέας αν διάβασα ένα άρθρο του στην εφημερίδα και πριν καν του απαντήσω: "Ναι και μ' άρεσε πολύ!" τον άκουσα να λέει μόνος του: "Ξέχασα! Οι συγγραφείς δεν διαβάζουν τους άλλους συγγραφείς!"
Κουφάθηκα τότε με τα λόγια του!
(Βρεθήκαμε τυχαία σε μια ταβέρνα και δεν μπορούσαμε να συζητήσουμε πολύ, δυστυχώς! )
Του είπα πως είχα διαβάσει το άρθρο του και δεν το πίστευε ο άνθρωπος!
Μου είχε πει ότι "διαφέρω" (κ.λ.π), αλλά σήμερα διαβάζοντας αυτό, τον θυμήθηκα!
Πόσα έχω να μάθω ακόμα για τον κόσμο του βιβλίου άραγε;

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2007

96 χρονη μπλόγγερ!







Χάρηκα τόσο πολύ όταν διάβασα στο περιοδικό ΕΤ weekly για
αυτή τη γιαγιά:
την κυρία Maria Amelia LOPEZ (Μαρία Αμέλια ΛΟΠΕΖ) που στα 96 της μπλογκάρει, που δεν φαντάζεστε!
Να τα χιλιάσει και να γράφει πάντα! (και ας μην τα καταλαβαίνω!)
Μακάρι να ήταν έτσι δυναμικές και αισιόδοξες όλες οι γιαγιάδες του κόσμου!

Το νεραϊδο-ημερολόγιο στον Βόλο


Απόψε που δεν δουλεύω, αφήνω στην άκρη τις δουλιές του σπιτιού (αυτές δεν τελειώνουν ποτέ!) και αφιερώνω την βραδιά μου στα μπλογκ μου και στους φίλους μου.
Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω από που ν' αρχίσω!
Θα τα πάρω με την σειρά.
Εγώ τις υποσχέσεις μου τις κρατάω και παρόλο που απεργούσα (συν έλλειψη ελεύθερου χρόνου, βεβαίως βεβαίως...) δεν μπορούσα να μην φωτογραφήσω έστω και βιαστικά το υπέροχο ημερολόγιο του μελομένου με τις νεράϊδες του και τα ποιήματά του!
Βρήκα μια γωνιά στα ΕΚΤΑΚΤΑ και τις ανέβασα. Τώρα μπορείτε να τις δείτε κι εσείς:
Η αρχική μου σκέψη ήταν να τις σβήσω αφού τις δει, αλλά και λόγω του ότι είμαι τύπος που δεν σβήνω εύκολα το χθες και για να προλάβω όσα θέλω απόψε, το αφήνω ως έχει.
Καλοτάξιδο το ημερολόγιό σου μελομένε μου:

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2007

ΕΛΕΥΘΕΡΟ το "Γράμμα στη μάννα... με δύο ν"



Από χθες τ’ απόγευμα Τετάρτη 14 Νοέμβρη 2007 και ώρα 6μ.μ. το βιβλίο «Γράμμα στη μάννα… με δύο ν» καθώς και τα πνευματικά δικαιώματά του, είναι «ΕΛΕΥΘΕΡΑ»!
Μαζί τους κι εγώ!

Κάποια προβλήματα προκύπτουν σ’ αυτή τη ζωή -μάλλον- γιατί πρέπει, γι’ αυτό και λύνονται μόνα τους, εκεί που εσύ βλέπεις αδιέξοδο…

Μάιο του 2006 βγήκε η τρίτη έκδοση αυτού του βιβλίου
(τις προηγούμενες δύο τις έβγαλα μόνη μου)
απ’ τις εκδόσεις ΚΑΛΥΔΩΝ, του κ. Λευτέρη Καπώνη, απ’ την Αθήνα και η συγκίνηση και η χαρά μου, τότε, ήταν μεγάλη. Την μάννα θα την μάθαιναν και πέρα απ’ τα δικά μου «χωρικά ύδατα» και την ευκαιρία της ζωής μου, μου την έδινε

αυτός ο άνθρωπος, Αυτός:
Συγγραφέας:
http://www.livanis.gr/ViewAuthors.aspx?ValueId=29704
Σεναριογράφος: http://www.senariografoi.gr/script.php?l=gr&p=membersDetails&member=27


Ήταν μεγάλη τύχη…
Αυτή η τύχη όμως, κράτησε πολύ λίγο, γιατί δεν είχα υπολογίσει ότι τα άλλα ταλέντα του κυρίου Λευτέρη (και είναι και πολλά!) θα του έκλεβαν χρόνο και τα βιβλία μου, (όχι μόνο τα δικά μου, αλλά και άλλων νέων συγγραφέων) θα έμεναν στην αποθήκη…
Δεκαοχτώ μήνες έκανε υπομονή η Μάννα, για να πάρει τα δώρα της (δωρεές στη μνήμη της - οι παλιότεροι ξέρουν), άλλο τόσους μήνες υπομονή έκανα κι εγώ.


Πονούσε πολύ…
Μέχρι χθες.
Συναντηθήκαμε και μ’ ένα «χαρτί», χαμόγελα και ευχές, μας ελευθέρωσε!
Ένας άνθρωπος της τέχνης, όπως είναι ο κύριος Λευτέρης, κλείνει τον του εκδοτικό και δε θα μπορούσε με τίποτα να πολτοποιήσει τα όνειρα, τις σκέψεις και τις ζωές τόσων ανθρώπων!

Ευχαριστώ από καρδιάς, κύριε Λευτέρη!
Εύχομαι κάθε ευτυχία και επιτυχία στη ζωή σας και στην καριέρα σας!
Κι αν με τις εκδόσεις δεν καταφέρατε όσο θα θέλατε, δεν πειράζει!
«Πολλά καρπούζια σε μια μασχάλη… δε χωράνε!» Έτσι δεν λένε;
Άλλωστε, εκδότες υπάρχουν τόσοι πολλοί! Από καλούς συγγραφείς και σεναριογράφους πάσχουμε.

Σύντομα τα υπόλοιπα βιβλία θα είναι στα χέρια μου. Έτσι το ‘θελε απ’ την αρχή η μάννα. Τα βιβλία της μόνο να χαρίζονται!
Γιατί η μάννα με δύο ν, δεν υπήρξε, ούτε για να πουληθεί, ούτε για να αγοραστεί, αλλά για έναν άλλο ιερό σκοπό κι όπως φαίνεται, θα τον πετύχει και φέτος!


Η περιπέτεια αυτού του βιβλίου είναι μεγάλη κι αν είμαι καλά, κάποτε θα την γράψω. Ναι, εκείνο το βιβλίο, όπως και οποιοδήποτε άλλο, θα «πουλιέται» και θα το βρίσκετε εύκολα.

Πλησιάζουν τα «δώρα» της και είμαι συγκινημένη με τις εξελίξεις.


Μπορεί τα υπόλοιπα προβλήματα με τις κορύνες κ.λ.π να συνεχίζονται, μα κέρδισα μια «μάχη» και πήρα δυνάμεις για τον «πόλεμο», αυτόν που λέγεται ζωή και επιβίωση.

Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2007

ΑΠΕΡΓΙΑ


Ενώ τα κυκλάμινα στο Πήλιο είναι στο φόρτε τους, το κυκλάμινο Κατερίνα αποφάσισε να σωπάσει και να απεργήσει, ως βουβή διαμαρτυρία για το έγκλημα που γίνεται τον τελευταίο καιρό στο Βόλο με τις κορύνες.


Κάποιοι αποφάσισαν, χωρίς να ενημερώσουν και χωρίς να δώσουν χρόνο στους καταστηματάρχες να ρυθμίσουν τη ζωή τους.
Δεν τους ρώτησε κανείς πως θα ζήσουν.
Δεν τους ρώτησε κανείς αν έχουν παιδιά που σπουδάζουν.
Δεν τους ρώτησε κανείς αν έχουν δάνεια.
Δεν τους ρώτησε κανείς αν ακόμα και πριν τις κορύνες τα έβγαζαν πέρα οικονομικά.


Έτσι απλά, μια ωραία πρωία, λες και είχαν να κάνουν με πρόβατα, έβαλαν φράχτες που μας λένε:
«Απαγορεύεται η στάση και η στάθμευση!»


Κλαίνε οι καταστηματάρχες που ήδη τους «έφραξαν» τον δρόμο της επιβίωσης. Τρέμουμε οι υπόλοιποι για την μέρα που ξημερώνει, περιμένοντας και ελπίζοντας να μη δούμε μπροστά μας τις κορύνες και τους πελάτες να μας χαιρετάνε βιαστικοί…


Δεν αντέχω άλλο το «ΘΑΝΑΤΟΣ» που αποφάσισαν μια ομάδα εκλεγμένων ανθρώπων. Δέχομαι τους λοιμούς, σεισμούς και καταποντισμούς. Εκεί έχω να κάνω μ’ ένα Θεό, την επανάσταση της φύσης και την μοίρα μου. Δε μπορώ να κάνω κι αλλιώς. Το «αποφασίζωμεν και διατάσσωμεν» όμως από ανθρώπους, σε μια χώρα δημοκρατική, δε μπορώ να το δεχτώ.


Σιγά τη μεγάλη πόλη και το κυκλοφοριακό της! Λες και ζυγίζεται το να φτάσει κάποιος ένα δεκάλεπτο νωρίτερα σπίτι του, με το να καταστραφούν οικονομικά δεκάδες οικογένειες!
Ήδη κάποιοι κλαίνε. Σύντομα θα είμαστε πιο πολλοί.


Έτσι είναι οι λύσεις προβλημάτων;
Νοιάστηκε κανείς πως θα ζήσουν αυτοί οι άνθρωποι; Βρήκαν άλλες λύσεις ώστε να μη βρεθούν τόσες οικογένειες στο δρόμο;


Προτείνω να ξηλωθούν όλες οι κορύνες και να βρεθούν άλλες λύσεις για το κυκλοφοριακό του Βόλου.


Ως τότε, μαράθηκα… και σιωπώ.
Δεν αντέχω αυτή την ανασφάλεια που προέκυψε στη ζωή μου, έτσι, ξαφνικά, γιατί κάποιοι έτσι εύκολα αποφάσισαν.

Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2007

Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2007

Δια ζώσης...


Στο έκτακτο και γρήγορο ταξίδι μου στην Αθήνα, συνάντησα με μεγάλη μου χαρά και συγκίνηση αυτό το γλυκό κορίτσι! Την Ιουστίνη μας, την ξενητεμένη μας!
Είναι περισσότερο γλυκιά απ' όσο νόμιζα! Είναι περισσότερο καλή και απλή απ' ότι φανταζόμουν! Είναι ένα ξεχωριστό "παιδί" και συνάμα... ΠΟΛΥ ΚΥΡΙΑ!
Τι να μας φτάσει μια ώρα μόνο; Τι να μας φτάσει;
Τα λόγια γι' αλλού ξεκίναγαν κι αλλού έφταναν. Ξεκίναγαν τίτλοι κεφαλαίων και κατέληγαν παράγραφοι, προτάσεις. Απότομες τελείες, κανένα κόμα. Για να προλάβουμε.
Κάτι τέτοιες στιγμές οι λέξεις μπερδεύονται. Εκείνα που "χόρτασαν" πιο πολύ ήταν τα μάτια, οι καρδιές, τα χέρια π' αγκάλιαζαν ξανά και ξανά.
Να είμαστε καλά Ιουστίνη μου και θα ξανασυναντηθούμε στο μέλλον και τότε ο χρόνος θα είναι με το μέρος μας! Να είσαι σίγουρη!
Η Ιουστίνη μου χάρισε και τα βιβλία της και μου έγραψε και αφιέρωση, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Έκανε κάτι άλλο, πρωτόγνωρο για μένα!
Έχω αγοράσει πολλές φορές βιβλία. Μου έχουν χαρίσει πολλοί συγγραφείς βιβλία (κυρίως του Βόλου), αλλά να πάω μαζί με την συγγραφέα σε βιβλιοπωλείο, να αγοράσει ο ίδιος τα βιβλία του, να μου γράψει αφιέρωση και να επιμένει να μου τα χαρίσει, αυτό δεν ξανάγινε! Μόνο μια Ιουστίνη θα μπορούσε να το κάνει αυτό! Της είπα ότι δεν τα είχα βρει όλα σε βιβλιοπωλεία του Βόλου, ότι ήθελα να τα διαβάσω κι ούτε που κατάλαβα πως βρέθηκα με μια τσάντα στο χέρι!
Η αλήθεια είναι ότι τα βιβλία είναι ακριβό σπορ και μακάρι να μπορούσαμε να τ' αγοράζουμε πέντε πέντε, αλλά, δύσκολη εποχή για πρίγκηπες!
Ξεκίνησα να διαβάσω πρώτα το μικρό, μα μόλις είδα φίρμες καταστημάτων και ταξίδια, γέλασα από μέσα μου. "Τι δουλειά έχει η αλεπού στο παζάρι;" σκέφτηκα.
Όταν όμως το ξεφύλισσα και είδα την Ιουστίνη μας να μου πετάει σκόρπιες συγκινητικές ιστοριούλες, ήρθα στα ίσσια μου!
Μόνο η Ιουστίνη θα μπορούσε να τα συνδυάσει έτσι! Και πολυτέλεια και λογοτεχνία!
Μ' ένα σμπάρο, δυο τριγώνια!
Με ταξίδεψε, γενικώς....
Ποτέ δε ξέρεις πως τα φέρνει η ζωή!
Κι αν βρεθώ ποτέ σ' αυτά τα μέρη; Κι αν γίνω πλούσια; Κι αν αποκτήσω κι εγώ το κουσούρι της φίρμας; Να μην ξέρω που να πάω;
Α, ρε Ιουστινάκι! Απίθανη είσαι και μια χαρά τα λες! Έτσι κι αλλιώς οι διαννοούμενοι της σημερινής εποχής, μοδάτοι είναι!
Αποσπάσματα απ' αυτό το βιβλίο, εδώ:
Το μπλογκ της Ιουστίνης, εδώ:









Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2007

ΑΜΟΣ ΟΖ


Είδα την εκπομπή προχθές και αγάθεψα!
Τι ωραίος 'Ανθρωπος είναι αυτός;
Ώρες μούτζωνα τον εαυτό μου.
Θα μου πείτε γιατί.
Να σας πω:
Άσχετη με τα βιβλία και τους συγγραφείς,
(νόμιζα πως οι συγγραφείς σπουδάζουν, όπως και οι κριτικοί. Άρχισα να διαβάζω γύρω στα 35, αφού πρώτα έγραψα τα δικά μου, άσχετα αν εξέδωσα από 98 και μετά),
διάβασα σε μια Βολιώτικη εφημερίδα ότι ο Αμός Οζ είναι ο συγγραφέας της ειρήνης κ.λ.π. κ.λ.π κι ότι έρχεται στο Βόλο.
Έτρεξα και πήρα το βιβλίο του "Ιστορία αγάπης και σκότους", συγκινήθηκα πολύ και ήθελα να πάω να τον γνωρίσω από κοντά.
Εκείνη τη μέρα όμως, κόλλησα!
Σκέφτηκα: "Τι θα πουν οι Βολιώτες συγγραφείς που δεν πηγαίνω σε δικές τους παρουσιάσεις;" και τα λοιπά και τα λοιπά... και δεν πήγα!
Την άλλη μέρα διάβασα στις εφημερίδες:
"Ντροπή για την πόλη του Βόλου να μην δώσει το παρόν!"
Έφτυνα τον εαυτό μου για μέρες!
Γίναμε και ρεζίλι στον Άνθρωπο!
Τώρα θα μου πείτε, αν πήγαινα εγώ θα αναπλήρωνα τα άδεια καθίσματα;
Άλλη φορά δεν θα το ξανακάνω! Όπου γουστάρει η ψυχή μου θα πηγαίνω!
Να ξαναέρθεις Αμόζ! Θέλω να σου σφίξω το χέρι!

Ψήφο στους βιβλιοκριτές!

Εσείς ρίξατε την ψήφο σας;

http://kritikohroma.blogspot.com/2007/10/blog-post_17.html

Η συνέντευξη της Μάρως στην Άλεφ

Διαβάσατε την συνέντευξη της Μάρως Βαμβουνάκη στο αλεφάκι;

http://alefmoha.blogspot.com/2007/10/blog-post_17.html

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2007

"ΠΟΙΗΣΗ" Χαρούλα Ηλία-Φράγκου

Κι επειδή η κ. Χαρούλα Ηλία-Φράγκου αξίζει πολλά και είναι αγαπημένη φίλη και ωραίος Άνθρωπος, το ΞΑΝΑΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ:

Ποίηση

Σε φόντο λευκό αναπτύσσονται λέξεις
Αγαπούν τις καμπύλες και ως
κύκλοι στο ρέοντα λόγο
σχηματίζουν ποταμούς συναισθημάτων
και γλαυκών εικόνων.
Ως γραμμές οδοιπορούν ορθώς.
Στις δετές απαρχής γωνίες, η σύγκλιση.
(σχημάτων και εννοιών)

Αλάθητα συμβαίνουν τα σχήματα
Και στην αρμονική τους νομοτέλεια
μεγαλώνουν οι έννοιες.

Στην επιθυμία να σε περιγράψω
συνωστίζομαι σε γεωμετρικές
και λυρικές αποδείξεις.

Αποτελέσματα διαγωνισμού ποίησης "ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΑΤΣΗΣ"


1oς ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΠΟΙΗΤΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ
«ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΑΤΣΗΣ»


ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Στο διαγωνισμό που προκήρυξε το Εργαστήριο Λόγου και Πολιτισμού του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στη μνήμη του Γιάννη Φάτση (1930-1997) οι συμμετοχές έφτασαν τις 156. Οι 24 ήταν από την κατηγορία Α΄, οι 119 από την κατηγορία Β΄, ενώ 13 συμμετοχές δεν σημείωναν την κατηγορία.. Δυστυχώς αποκλείστηκαν ως άκυρες 32 συμμετοχές. Ο λόγος ήταν, γιατί είχαν φανερό το επώνυμό τους, ενώ έπρεπε να είναι σε σφραγισμένο φάκελο και με ψευδώνυμο, βάσει της προκήρυξης.
Την Κριτική Επιτροπή αποτελούσαν:
Για την Α΄ κατηγορία:
Β.Δ. Αναγνωστόπουλος. Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Μαρίτα Παπαρούση, Επίκουρος Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και ο Αντώνης Αντωνίου, Εκπαιδευτικός – Ποιητής.
Για την Β΄ κατηγορία οι :
Β.Δ. Αναγνωστόπουλος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Μιχάλης Μερακλής, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών και Ιωαννίνων και ο Ηλίας Κεφάλας, Ποιητής.
- Στην Α΄ κατηγορία (κάτω των 25 χρόνων) διακρίθηκαν, κατ’ αλφαβητική σειρά, οι εξής:
1) Αναγνωστάκη Αναστασία (Βόλος) με το ποίημα «Ευλογημένοι οι…»
2) Βαλλιάνου Αρχοντούλα (Αθήνα) με τα ποιήματα «Λευκός θάνατος» και «Έκσταση του Μορφέα»
3) Ζοπουνίδου Ελένη (Βέροια) με το ποίημα «Νύχτα»
4) Κλουβιδάκης Ηλίας (Κρήτη) με το ποίημα «Περνούν οι μέρες»
5) Κυρίτση Μελίνα (Βόλος) με το ποίημα «Κ»
6) Τσάιτα – Τσιλιμένη Βάλια (Θεσσαλονίκη) με τα ποιήματα «Λάβαρα», «Φυγή» και «Αρπαγή»
Το ποίημα «Λάβαρα» της κ. Τσάιτα - Τσιλιμένη Βάλιας επιλέχθηκε ομόφωνα από την Κριτική Επιτροπή. Το παραθέτουμε:

Λάβαρα

Νόμιζα είχαν πληγή
Λεπτή
Κατάρτια καρφωμένα στα χείλη τους
Έμοιαζε από ψηλά η πελώρια έλξη
Μ’ ανθισμένο κάκτο

Ήταν κόκκινο που μειδίαζε
Κάηκε στον αέρα
Η λεπτή σχισμή στα βλέφαρα
Βυθισμένη στον απόηχο της μέρας

Νόμιζα είχαν ξεχαστεί
Χλωμοί
Ταξίδι στον ώμο του Κύκλωπα
Ρηχά τα φλεγόμενα νώτα τους
Στην κόκκινη άμμο

Ήταν άνεμος που αφήνιασε
Χάθηκε κει μοιραία
Η πικρή ορμή στα λάβαρα
Αναμμένη προς το αβύθιστο πέρας


- Στην Β’ κατηγορία (άνω των 25 χρόνων) διακρίθηκαν κατ’ αλφαβητική σειρά οι εξής:

1) Αβρααμίδου Χριστιάννα (Κύπρος) με το ποίημα [ΑΤΙΤΛΟ]
2) Γεωργούλα Χρυσούλα (Αθήνα) με το ποίημα «Πέτρα»
3) Ζιώγας Απόστολος (Λάρισα) με το ποίημα «Ένα παιχνίδι»
4) Ηλία –Φράγκου Χαρούλα (Βόλος) με το ποίημα «Ποίηση»
5) Καρακατσοπούλου – Χαϊδούλη Γεωργία (Βόλος) με το ποίημα «Απολογία»
6) Κάτσου –Καντάνη Σταυρούλα (Αγρίνιο) με το ποίημα «Οι ερωτευμένοι»
7) Κιοσσές Σπύρος (Βόλος) με το ποίημα «Ταξίδια»
8) Μουντάκης Κων/νος (Αθήνα) με το ποίημα «Ολυμπιονίκης»
9) Πολύζος Στέργιος (Θεσσαλονίκη) με το ποίημα «Σε βάζο με ζάχαρη»
10) Σδράλιας Δημήτριος (Καρδίτσα) με το ποίημα «Μακρινό ταξίδι»
11) Φανούλη Καλλιόπη (Καστοριά) με το ποίημα «Η φυγή των αναδέλφων»
12) Φλουρής Χρήστος (Σπάρτη) με το ποίημα «Μοναχική περιδιάβαση»
13) Φοινικόπουλος Απόστολος (Βόλος) με το ποίημα «Ανάδυση»

Το ποίημα «Ποίηση» της κ. Χαρούλας Ηλία-Φράγκου επιλέχθηκε ομόφωνα από την κριτική επιτροπή. Το παραθέτουμε:
Ποίηση

Σε φόντο λευκό αναπτύσσονται λέξεις
Αγαπούν τις καμπύλες και ως
κύκλοι στο ρέοντα λόγο
σχηματίζουν ποταμούς συναισθημάτων
και γλαυκών εικόνων.
Ως γραμμές οδοιπορούν ορθώς.
Στις δετές απαρχής γωνίες, η σύγκλιση.
(σχημάτων και εννοιών)

Αλάθητα συμβαίνουν τα σχήματα
Και στην αρμονική τους νομοτέλεια
μεγαλώνουν οι έννοιες.

Στην επιθυμία να σε περιγράψω
συνωστίζομαι σε γεωμετρικές
και λυρικές αποδείξεις.


Όπως έχει προαναγγελθεί, τα 22 επιλεγμένα ποιήματα (9 από την Α΄ κατηγορία και 13 από τη Β΄) θα κυκλοφορήσουν σε ειδική έκδοση του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Η τελετή απονομής των τιμητικών διακρίσεων στους βραβευμένους θα γίνει το φθινόπωρο.
Ίσως είναι χρήσιμες για τον αναγνώστη ορισμένες πληροφορίες γύρω από τα θέματα και τις τάσεις που επισημαίνονται στα ποιήματα του Διαγωνισμού.
Στην Α΄ κατηγορία (πήραν μέρος νέοι κάτω των 25 ετών) επικράτησαν ποιήματα όχι, όπως θα ανέμενε κανείς, λυρικά ή ηθικοκηρυγματικά, αλλά με προβληματισμό γύρω από θέματα σύγχρονα, όπως τα ναρκωτικά, η ασφυξία του βλέμματος και της ψυχής, η αναζήτηση, η φυγή κ.λπ. Μια άλλη παρατήρηση είναι, κατά τη γνώμη μου, αξιοσημείωτη. Παρότι στην προκήρυξη του διαγωνισμού δίνεται η δυνατότητα να συμμετέχει κανείς με παραδοσιακό ή ελεύθερο στίχο, όλοι προτίμησαν τον δεύτερο. Αυτό σημαίνει ότι η μοντέρνα ποίηση είναι προσφορότερη για την έκφραση των νεανικών ανησυχιών.
Στη Β΄ κατηγορία (πήραν μέρος όλοι οι ενδιαφερόμενοι άνω των 25 ετών) υπάρχει ένας βαθύτερος προβληματισμός για τα εγκόσμια, το σήμερα και το χθες, τη μοναξιά, την ιστορία, όπως και κάποιος πεσιμισμός για αγώνες αδικαίωτους κ.ά. Επίσης, στην κατηγορία αυτή έχουμε παραδοσιακή και ελεύθερη ποίηση μέσα σε καθαρότερη ποιητική ατμόσφαιρα.
Γενικά ο διαγωνισμός ήταν πολύ επιτυχημένος, αν λάβει υπόψη του κανείς όχι μόνο τον αριθμό των συμμετοχών (με ένα έως τρία ποιήματα καθεμιά), αλλά και το γεγονός ότι πήραν μέρος Έλληνες από πολλές πόλεις της χώρας μας, από την Κύπρο, από την Ευρώπη και από την Αμερική. Και αυτό σημαίνει ότι ο Πανελλήνιος Ποιητικός Διαγωνισμός «ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΑΤΣΗΣ» μπορεί να εξελιχθεί σε πρεσβευτή του Πανεπιστημίου της Θεσσαλίας με την προϋπόθεση ότι θα επαναλαμβάνεται σε ετήσια βάση. Νομίζω η συνέχεια θα δώσει περισσότερο κύρος στο διαγωνισμό.


Β.Δ. Αναγνωστόπουλος
Καθηγητής,
Δ/ντής του Εργαστηρίου Λόγου και Πολιτισμού
Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2007

Όσο ζω, μαθαίνω!

Με αφορμή το ποστ της Λείας,
http://leiavitali.blogspot.com/

σήμερα έψαξα στο γκουγκλ για να μάθω περισσότερα για τους κριτικούς.
(Δεν κατείχα, γρι, που λεν’ και στο χωριό μου!)
Έκπληξη, μεγάλη!... Χάζεψα!
Τελικά είναι σπουδαίοι άνθρωποι, αλλά γίνονται και λίγο παραπάνω αυστηροί, ε;

Αλέξης Ζήρας
http://www.hridanos.gr/volume02/biblio/znras.php

Δημοσθένης Κούρτοβικ
http://209.85.135.104/search?q=cache:jjTTOQQNfFgJ:www.greece2001.gr/writers/DimosthenisKourtovik.html+%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CF%81%CF%84%CE%BF%CE%B2%CE%B9%CE%BA&hl=el&ct=clnk&cd=1&gl=gr

Πολύ ενδιαφέρον μπλογκ του Μάκη Καραγιάννη
http://mkaragiannis.blogspot.com/

Βρήκα κι αυτό:(Βιβλιοθήκη Ελευθεροτυπίας- συμπεράσματα Περαντωνάκη)
http://vivliothiki.wordpress.com/2007/07/05/Î

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2007

Σοβαρό θέμα συζήτησης

στη Λεία Βιτάλη:

http://leiavitali.blogspot.com/

Βιβλία που ταξιδεύουν


Κριτική της κριτικής, ώ κριτική!


Ζόρικο πράγμα η κριτική!
Ποτέ δεν την άντεξα, ίσως γιατί γράφω αυτοβιογραφικά και νιώθω ότι κρίνουν την ζωή μου.
Δεν ξέρω πως θα ένιωθα πάντως αν έκριναν την φαντασία μου!
Πάντως, ο Δημήτρης έχει τόση πολύ, κατέχει κι από γραφή και ξαφνιάστηκα όταν διάβασα τις ελλείψεις που εντώπισε ο Δημοσθένης Κούρτοβικ!
Τελικά, πρέπει να ξέρεις για να κρίνεις! Δεν είναι απλά τα πράγματα!
Όπως πρέπει να ξέρεις και να διαβάζεις, πόσο μάλλον και να γράφεις!
Κύριε Δημοσθένη μου, μη μου στερήσετε σας παρακαλώ την ανάγκη για γραπτή εκτόνωση!
Μη ψάχνετε για το τέλειο! Νομίζω δεν θα το βρείτε!

Η σούπερ γιαγιά που πήρε το ΝΟΜΠΕΛ!










Φώτο από Ελεύθερο Τύπο, ΝΕΑ, ΕΘΝΟΣ.

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2007

Πόσες ανάσες, πόσοι "καρποί";

Ένα ξερό κλωνάρι. Πόσες ανάσες; Πόσοι καρποί;


Ένα καταπράσινο βουνό! Πόσες ανάσες; Πόσοι "καρποί";

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2007

Η ταλαντούχα Λεία Βιτάλη

ζητάει να την ενημερώσουμε αν ξέρουμε κάτι για τα ναρκωτικά.
Κάτι "γράφει" πάλι και χρειάζεται πληροφορίες!
Όσοι ξέρετε βοηθήστε την! Το αξίζει!

http://leiavitali.blogspot.com/

Εγώ σκάναρα απ' το Στιγμές ένα γράμμα που μου είχε γράψει μια κοπέλα, μέσα στο Νοσοκομείο, γιατί δεν τα καταφέρνω ιδιαίτερα με τα μειλ.
Δεν ξέρω αν θα σε βοηθήσει σε κάτι Λεία μου.
Εύχομαι καλή επιτυχία στα "καινούργια" σου!

Ίσως σου δώσει μια ιδέα και αυτό με τα τατουάζ:
http://kyklaminovounou.blogspot.com/2007/10/blog-post_1821.html










Κους κους από τον Μανώλη Πιμπλή





Πολύ ενδειαφέρον! 200 Ευρώ είναι αυτά!

Οι απαντήσεις του Κώστα Ακρίβου


Από τα ΝΕΑ.

Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2007

Αποδείξεις


Μ' αρέσει πάντα να μιλάω με αποδείξεις, γι' αυτό, τώρα που σκάλιζα κάτι να βρω στα φανερά μου γραπτά, γιατί υπάρχουν και τα άλλα...
σκέφτηκα να βγάλω δυο φωτογραφίες για να τις χαρίσω στον ανώνυμο, που μου έγραψε στο προηγούμενο ποστ.
Φίλε μου, πόσα βιβλία άραγε θα μπορούσαν να βγουν απ' αυτά;
Όπως βλέπεις το μπαουλάκι δεν χωράει άλλα και χρειάζομαι δεύτερο και τρίτο...
και τέταρτο... Ειδικά οι σκόρπιες σελίδες που μπαίνουν σε ντοσιέ, θέλουν ειδικό μπαούλο!
Άστα να πάνε!
Έχω γράψει...
και έχω κλάψει...
που λέει και το τραγούδι!
Ήθελα να σου δείξω την διαφορά του "γράφειν" απ' του "εκδίδειν"!
Τι λες; Υπάρχει;

Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2007

Πως να "κρύψω" τις αλήθειες;

Με αφορμή το ποστ στο κυκλάμινο εν πλω,

http://www.kyklaminovounou.blogspot.com/

έχω μια απορία, κυρίως απ' τους συγγραφείς ή όσους ξέρουν να "γράφουν".
Εσείς που ξέρετε και γράφετε καλά, θα μου πείτε κι εμένα πως μπορεί ένας συγγραφέας να κρύψει αλήθειες μέσα σ' ένα βιβλίο, όταν αυτές βγάζουν μάτι;
Ας μου μάθουν κι εμένα τον τρόπο, γιατί μ' έχουν πνίξει οι αλήθειες και δεν ξέρω πως να τις κρύψω. Το παλεύω ένα χρόνο τώρα, αλλά ντεν! Ξεχνάω τα ψέματα που έχω πει, τα ψευδόνυμα και δε μπορώ να συνεχίσω, να το τελειώσω. Με έχει μπλοκάρει η αλήθεια, πανάθεμά την!
Υπάρχει τρόπος άραγε;
Άραγε θα με βοηθήσει κανείς;
Άραγε θα εκδόσω ποτέ έκτο βιβλίο;
Θα μου μάθει κάποιος να κάνω τις αλήθειες μυθιστόρημα;
Υπάρχει κανείς;
Κανένα βιβλίο;
Βοηθήστε με ρε παιδιά! Έχω πρόβλημα μεγάλο!

http://agriokyklamino.blogspot.com/2007/08/blog-post_9142.html

Πολύτιμη προσφορά!





Το περιοδικό RAM έχει προσφορά ένα βιβλίο, σούπερ βοήθημα για τα blogs!
george για σένα οι οδηγίες για τα βίντεο!